طرح ریزی فضای نمایشگاه

طرح ریزی فضای نمایشگاه

فاز نخست در طرح ریزی فضا این است که نهایت استفاده از الزامات نمایشی برده شود، اینکه نمایشگاه چند ایده اصلی یا زمینه می تواند داشته باشد. معمولا یک نمایشگاه بیش از 5 طرح اصلی دارد. می بایست هر گروه از اشیا از لحاظ اندازه و مقیاس برای بنا نهادن الزامات نمایش ارزیابی شوند. برای مثال، آیا مجسمه نیاز خواهد بود ؟یا اینکه آیا لازم است روی دیوار نمایش داده شوند؟

همچنین لازم است ساختار مناسب برای آرایش محل برگزاری و مسیری که بازدیدکننده در نمایشگاه حرکت می کند، تعیین شود. 2 طرح اصلی بدین منظور تعریف شده است: 1) مستقیم 2) غیرمستقیم

شکل1- مسیر مستقیم

directed-flow
شکل2- مسیر غیر مستقیم

undirected-flow

تکنیک نمایش اشیا در غرفه سازی نمایشگاهی

برای طراحی یک نمایشگاه تنها یک روش وجود ندارد. ضروری است که به ارتباط فیزیکی بین اشیا توجه شود.

تفکر درباره این مطالب :

چگونه می توان فضا را تقسیم بندی نمود، عمودی یا افقی ؟
آیا یک آرایش متقارن استفاده شود یا نامتقارن؟
ساختن الگوها، مخصوصا هنگامی که از اشیاء یکسان چندین نمونه وجود دارد
کنتراست بین ترکیب ها
مسیرهای بازگشت
المان های مناسب دیداری برای جذب بازدید کننده بکار گرفته شود. می توان این کار را با قرار دادن دو یا چند شیء نزدیک یکدیگر، تنوع در شکل دهی و استفاده از عناصر دیگری همچون رنگ ها انجام داد.

نقاط کانونی در غرفه سازی نمایشگاهی

وقتی یک بازدیدکننده ابتدا در نمایشگاه قدم میزند، می خواهد چه ببیند؟ آیا مجذوب آن شده و به ادامه ترغیب می گردد؟ نقاطی که چشم را جذب و به سمت خود می کشد به عنوان نقاط کانونی شناخته می شوند. اولین نقطه کانونی یک نمای بلند است. این می بایست از طریق نقاط کانونی دیگر در میان نمایشگاه پشتیبانی شود تا جذابیت برای بازدید کننده از نقطه ای به نقطه دیگر حفظ شود.
همیشه مهم است که یک سلسله مراتبی برای اشیایی که برای نمایش در نظر گرفته شده اند وجود داشته باشد، آن اشیایی که به عنوان نقاط کانونی استفاده می شوند. رنگ ها، متن ها و ظاهر اشیا هنگام انتخاب باید بسیار مورد توجه قرار گیرد.

غرفه سازی و چیدمان

چیدمان یکی از روش های بسیار موثر برای متمرکز کردن توجه بازدید کننده است، خواه تماما با دقت دسته بندی شده باشد یا به طور عمدی با بی دقتی. دسته بندی دقیق یک جنبش در نمایش پدید می آورد. بطور مثال، جعبه های حاشیه دوزی شده، می توانند طوری نمایش داده شوند که به نظر برسد در حال ریزش هستند.
اشیای تخت مثل نقاشی ها، نگاره های تصویری، چاپی یا نقشه ها لازم است در یک ارتفاع دید مناسب بزرگسالان آویخته شوند. این ارتفاع عموما 1500 میلی متر از سطح کف تا مرکز آن شی اندازه گیری شده است.
پس از تعیین این خط، می توان بسیاری از اشیای مشابه را درست بالا یا پایین این خط قرار داد. روش دیگر این است که همه اشیا در قسمت بالا تنظیم شوند. بایستی به یاد داشت که به تفاوت در خط افق این اشیا باید توجه کرد و هدف چینش این است که نگاه مستقیم بازدید کننده به آن خیره شود.
همیشه توازن برای تضمین یک ارائه تاثیرگذار و پیوسته اهمیت دارد.

cluster-arrangement

شکل3) آرایش آویزه چند شاخه تنظیم شده با خط مرکزی اندازه گیری شده 1500 میلی متر از کف

horizontal-alignment
شکل4) تنظیم افقی به بالای اشیا با خط مرکزی اندازه گیری شده 1500 میلی متر از کف

نورپردازی

مسئله مهم که در مورد نور پردازی باید توجه شود این است که بیش از حد ظاهر شدن اشیا با درجه نور زیاد می تواند اثر مخرب جبران ناپذیری را باعث گردد.
عکس ها، تکه روزنامه ها و پارچه ها بعد از یک ماه زیر نور شدید بودن خشک شده و رنگ خود را از دست می دهند. واحد اندازه گیری روشنایی لوکس(lux) است. دستگاه اندازه گیری شناخته شده به عنوان نور سنج می تواند نسبتا ارزان از فروشگاه های الکتریکی خریده شود. می توان نورپردازی نمایشگاه به ترتیب زیر مدیریت نمود :

  • محدود کردن زمان قرار گرفتن اشیا به صورت بدون محافظ در نور شدید
  • کاهش دادن سطح لوکس روشنایی الکتریکی به 100 لوکس توسط یک سیستم تاریک کننده و نور سنج
  • کاهش میزان نور طبیعی با استفاده پرده یا فیلم UV درست مقابل پنجره ها.

با رعایت نکات فوق می توان در نمایشگاه به طراحی فضای اصلی نمایشگاه و نیز غرفه ها با استاندارد لازم پرداخت تا بازدید کننده بیشترین بهره را از بازدید اشیا و محصولات موجود در نمایشگاه ببرد.